ಯಾಕಿನ್ನು ಅಪ್ಡೇಟ್ ಆಗಿಲ್ಲ?!!!

Note: Purely Sarcastic!!!

 

ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇಜಾರು ಕಳೆಯೋದಕ್ಕೆ ಈ ಊರಲ್ಲಿರೋದು ಮೂರು ಮಾಲ್ ಗಳು ಬಿಟ್ರೆ, ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಸಮುದ್ರ. ಜೊತೆಗೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಬರ್ತಾರ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದವನೇ ಆದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬನ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಫೋನು ಲಾಪ್ಟಾಪ್ ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದೇಳಂಗ್ ಕಾಣ್ಲಿಲ್ಲ ಆಸಾಮಿ. “Game of Thrones season 7 ಶುರುವಾಗಿದೆ, ನೋಡೋದ್ ಬಿಟ್ಟು ನೀನೇನು ಗುರು ಬೀಚ್ ಅಂತ ಮೂರೊತ್ತು ಅಲ್ಲೇ ಇರ್ತೀಯಾ.. ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಆ ಕನ್ನಡ ಬುಕ್ ಗಳನ್ನ ಓದೋದ್ ಬಿಟ್ಟು ಈ ಸೀರಿಸ್ ನೋಡು, heavy adventurous ಆಗಿದೆ” ಅಂತ ಲಾಪ್ಟಾಪ್ ನೋಡುತ್ಲೇ ಹೇಳ್ದ.

***

ಈ ವೇಗಮಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕಿರುತೆರೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣ್ತಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ಸಿನಿಮಾ ಪರದೆ ಚಿಕ್ಕ ಟಿವಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗೋಯ್ತು, ಈಗ ಅದರಿಂದ ಸಣ್ಣ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿದು ಹೋಯ್ತು. So, ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರದೇ ಇರೋದು ಬ್ಯಾಡವೇ ಬ್ಯಾಡಾ…ಅನ್ನೋದು ಈ ಕಾಲದ ಘೋಷಣೆ.

ಎಲ್ರೂ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಸಾಕಲ್ವ – ಅವೇ ಟೇಕು ರೀಟೇಕುಗಳು ಸ್ಪೆಷಲ್ ಎಫೆಕ್ಟ್‌ಗಳೆಲ್ಲ ಇರೋವಾಗ ಅದರ ಮುಂದೆ ಬಯಲು ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿನ ನಾಟಕ ಯಾವ ಮೂಲೆಯ ಲೆಕ್ಕ. ಒಂದೂವರೆ ಘಂಟೇಲಿ ಹಾಲಿವುಡ್ ಸಿನಿಮಾಗಳು ನೋಡೋಕ್ ಸಿಗೋವಾಗ ಈ ಲಕ್ಷ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಫಾರಿನ್ ಟೂರ್ ಮಾಡೋ ಗೋಜಿಗೆ ಯಾಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಅಲ್ವಾ..

ಇಡೀ ರಾಮಾಯಣನ ಮೂರು ಘಂಟೆ ಸಿನೆಮಾ ಹೇಳುತ್ತೆ, ಪಾಪ ಯಾಕೆ ಆ ಕುವೆಂಪುರವರು ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೂತು ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ ಬರೀಬೇಕಿತ್ತು. ಅದೂ ಸಾಲ್ದೂ ಅಂತ ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯಿಲಿ ಯಾಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ವರ್ಷನ್ನನ್ನ ಕುಟ್ಟಬೇಕಿತ್ತು. ಒಂದೇ ರಾಮಾಯ್ಣ ಅದನ್ನ ಹೇಳೋಕ್ ಹತ್ತಾರ್ ಭಾಷೇನಾದ್ರೂ ಯಾಕ್ ಬೇಕು, ಎಲ್ಲಾನು ಇಂಗ್ಲೀಷಿಗೆ ಟ್ರಾನ್ಸ್ಲೇಟ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಆಯ್ತು, ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ನಲ್ಲೇ ಓದ್ತೀವಲ್ಲ! ಆ ನಾರಾಯಣಪ್ಪ ಯಾಕೆ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಭಾರತ ಬರೆದ, ಅದೂ ಸಾಲ್ದೂ ಅಂತ ಭೈರಪ್ಪನೋರು ಯಾಕೆ ತಮ್ಮ ಪರ್ವ ಕೊರೆದ್ರು? ಆ ಕಾರಂತ್ರು ನಲವತ್ತರ ಮೇಲೆ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆದ್ರಂತಲ್ಲ ಅದ್ರಿಂದ ಏನಾಯ್ತು?

ಯಾರೂ ಓದದ ಕೇಳದ ಕಂದಪದ್ಯಗಳು ಬೇಡವೇ ಬೇಡ. ರಗಳೆಗಳ ರಗಳೆ ಹಾಗೇ ಇರಲಿ. ಚಂಪೂ ಕಾವ್ಯ ಅಂತಂದ್ರೆ ಏನು? ಷಟ್ಪದಿ-ಗಿಟ್ಪದಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಇರಲಿ‌. ದೊಡ್ಡ ನಾವೆಲ್ಲುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಸರ್ತಿ ಛಳಿಗಾಲಕ್ಕೆ ಸುಟ್ಟು ಮೈ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಜನಪದ ಗೀತೆ ಹಳ್ಳಿಯೋರ್ ಗಾಥೆ ನಮಗಲ್ಲಪ್ಪ.
‘ಹೊನ್ನ ಗಿಂಡಿಯ ಹಿಡಿದು ಕೈಯಲಿ…’ ಅಂದ್ರೆ ಏನ್ರಿ, ಈ ಚೆನ್ನೈ ನಲ್ಲಿ ಗಿಂಡಿ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದಾ? ಆ ಡಿವಿಜಿ ಅವರಿಗೆ ಏನಾಗಿತ್ತು, ಅಷ್ಟೊಂದಾ ಬರೆಯೋದಾ? ಲೈಫು ಅಂದ್ರೆ ಸಿಂಪಲ್ಲು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ವ ಅವ್ರಿಗೆ?ವಚನಾ – ಯಾರಿಗ್ ಯಾರ್ ಕೊಡೋ ಭಾಷೇ ಅದೂ? ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಇರೋ ಲೈಬ್ರರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ಗೆ ಹಾಕಿ ನಾವು ಓದ್ತೀವಿ.

ನಾವೇನೂ ಓದೋದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ನಮ್ ಫ್ಯಾಷನ್ನ್ ಸಾರ್. ನಮ್ಮ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನಮ್ ನಮ್ ಮೊಬೈಲು-ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್‌ಗಳೇ ಸಾಕು ಸಾರ್. ಎರಡೇ ಎರಡು ಸಾಲಲ್ಲಿ ಹೇಳದ ಕಥೆ ಅದೂ ಕಥೇನಾ?

ನಮ್ಮ ಭಟ್ರ ಶೈಲೀಲಿ ಒಂದ್ dialogue ಹೊಡಿತೀನಿ ಕೇಳಿ, “ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಮಂದಿ ಅದೀವಿ ನಾವು ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲ್ಲ, ಕನ್ನಡ ಕಾನ್ಸರ್ಟ್ ಬ್ಯಾಡವೇ ಬ್ಯಾಡ. ನಾವ್ ಇತ್ಲಾಗ್ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ ನೋಡಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕಾನ್ಸರ್ಟ್ ತಿಳಿಯಲ್ಲ.
ಹಗ್ಲೂ ರಾತ್ರೀ ದುಡ್ದೂ ದುಡ್ದೂ, Strainನಿಂದ ಸೊರಗಿರೋ ಭುಜಕ್ಕೆ ಅಮೃತಾಂಜನ್ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಲೇಪಿಸ್ಕೊಂಡು,
ನಲವತ್ತ್ ಆಗೋಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ Diabetes ತಗಲಾಡಿಸ್ಕೊಂಡ್
ನರನಾಡಿಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೊಬ್ಬು-ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು
ನಮ್ಮೂರಿನ ದನಕಾಯೋ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋರಿಗಿಂತ
ಐದೇ ಐದು ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಗೆ ಬದುಕಿಬಿಟ್ರೆ ಸಾಕು ನೋಡಪ್ಪ”
ಹೆಂಗಿದೆ? ನಿಮ್ಮ್ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಸಕತ್ತಾಗಿದೆ dialogue ಅಂತ ಬರೀರಿ. ನಿಮಗೆ ನಾನ್ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕ್ತೀನಿ, ನನಗೆ ನೀವ್ ಹಾಕಿ. ಆನ್ಲೈನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಹಂಗೇ ಬೆಳೀಲಿ.

***

ನಿಮ್ಮ್ ಕಡೆ ಮಕ್ಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡ್ತಾವಾ? ಎಲ್ರೂ ಅತ್ತಂಗೇ ಅಳ್ತಾವಾ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಬೇರೆ version ಏನಾದ್ರೂ ಬಂದಿದೆಯಾ? ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮವೇ ಬ್ಯಾಡ ಅಂತ ಕೋರ್ಟುಗಳೇ ತೀರ್ಪು ಕೊಟ್ವಂತೆ? ಅಂದ ಹಾಗೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಸಾವ್ರಾರು ಭಾಷೆ ಫೈಲುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಡಿಲ್ಲೀಟ್ ಮಾಡಿ ಬಿಡಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಒಂದೇ ಸಾಕು. ಇನ್ನೂ ಈಗ್ತಾನೆ ಕಣ್ಣ್ ಬಿಟ್ಟು ನೋಡ್ತಾ ಇರೋ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಲೋಕಲ್ ಸಿಲಬಸ್ ಬೇಡ ರೀ, ಸಿಬಿಎಸ್ಸಿ-ಐಸಿಎಸ್ಸಿ ಕೊಡ್ಸಿ. ದೊಡ್ಡ ಸ್ಕೂಲಲ್ಲಿ ಓದ್ಸಿ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯರಾಗ್ತಾರೆ. ಪಬ್ಲಿಕ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಅಂತ ಹೆಸ್ರು ಇಟ್ಕೊಂಡಿರೋ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಸ್ಕೂಲ್‌ಗಳೇ ಚೆಂದ. ವರ್ಷವಿಡೀ ಇರೋ ಉರಿಬಿಸಿಲಲ್ಲೂ ಮಕ್ಳು ಟೈ ಕಟ್ಟಿ blazer ಹಾಕ್ಲಿ, ಎಷ್ಟ್ ಚೆಂದ ಕಾಣ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ? ಅಮ್ಮ-ಅಪ್ಪ ಅನ್ನೋಕ್ ಮುಂಚೆ ಮಮ್ಮೀ-ಡ್ಯಾಡೀ ಅನ್ನಲಿ ಆಗ್ಲೇ ನಮಗೊಂದ್ ಘನತೆ. ಅಯ್ಯೋ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಮಕ್ಳು ಓಡಾಡೋದು ಉಂಟೇ, ಕೈ ಕಾಲ್ ಸವದು-ಗಿವದು ಹೋದ್ರೆ ಕಷ್ಟಾ – ಹೋಗ್ ಕಾರಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟ್ ಬನ್ನಿ, ಏನು?‌.

ಅವನ ಆ ಮೂರು ಮಾತುಗಳು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ವಾ.. ಉಫ್$$$$!!!! ತಪ್ಪ್ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ವಿ ಸಾರ್ ನಾವು, ಇನ್ನೊಂದ್ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ ಬಿಟ್ಟು ಹುಟ್ಟಬೇಕಿತ್ತು. ನಮ್ಮ್ ಜನರೇಷನ್ನಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟು ಟೆನ್ಷನ್ನ್ ಇವಾಗ ಎಲ್ಲಿದೆ ಹೇಳಿ. ಎಲ್ಲ ಬೆರಳ ತುದಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತೆ, ಅಂಬಾನಿ ಸಾಹೇಬ್ರು Jio ಭಾಗ್ಯ ಬೇರೆ ಕೊಟ್ಟು ಜೀವನ ಸುಲಭ ಮಾಡಿದಾರೆ, ಆ ಯಪ್ಪನ ಹೊಟ್ಟೆ ತಣ್ಣಗಿರಲಿ..

Advertisements

ಬಿಡಿಎ ಎಂಬ ರಕ್ಕಸ!

“ಅಲ್ಲಾ, ನೀವೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಅವರನ್ನ ಒಳಗಡೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡೋಕ್ ಬಿಟ್ರಿ? ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದಿದ್ರೆ ಅವರೇನು ಮಾಡೋಕಾಗ್ತಿತ್ತು?”
“ಏನ್ ಮಾಡೋದಪ್ಪಾ, ಮುಂಡೇವು ದುಡ್ಡು ಅಂದ್ರೆ ಬಾಯಿ ಬಿಡ್ತಾವೆ, ಅದೂ ಅಲ್ದೇ ಅವ್ರೆಲ್ಲ ಎಕರೆಗಟ್ಲೆ ಜಮೀನು ಮಡ್ಗಿರೋರು, ನಂದು ಒಂದು 10 ಕುಂಟೆ ಅದೆ ಅಷ್ಟೆಯಾ, ಊರೆಲ್ಲ ಒಂದಾದ್ರೆ ನಾನ್ ತಾನೆ ಏನ್ ಮಾಡಕ್ಕಾಯ್ತದೆ ಹೇಳು”
“ಆದ್ರೂ…. ಇರೋ ಜಮೀನೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಬಿಟ್ರೆ ಜೀವನ ಹೆಂಗೆ ತಾತ?”
“ಅದೆಷ್ಟೋ ದುಡ್ಡು ಕೊಡ್ತಾರಂತೆ ಮಗಾ, ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಕೊಡ್ಲಿ, ತರಕಾರಿ ಗಾಡಿನೋ, ಟೀ ಅಂಗಡೀನೋ ಮಾಡ್ಕಂಡು ಜೀವನ ತಳ್ಳೋದು ಅಷ್ಟೆಯಾ”
ಬೆಂಗಳೂರಿನ  ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿರೋ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ (ಮಾಜಿ)ರೈತರೊಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುವಾಗ ಅವರ ಬಾಯಿಂದ ಬಂದ ಮಾತುಗಳಿವು. ಹೌದು ನಾವು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋದು ‘ಬೆಂಗಳೂರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ’ದ ಬಗ್ಗೆ. ಈ ಬಿಡಿಎ ಅನ್ನೊ ಭೂತ ಸರ್ಕಾರದ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಬೀಸಿರೋ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದ ಅನೇಕ ಅಸಹಾಯಕ ರೈತರ ಅಳಲೂ ಕೂಡ ಇವೆಯೇ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ವಿಸ್ಮಿತನಾದೆ. ನಾಡಪ್ರಭು ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಬಡಾವಣೆಯ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾದೀನವಾಗಿರೋದು ಬರೋಬ್ಬರಿ 4800 ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು ಉಳುಮೆ ಜಮೀನು!  ನಗರದಿಂದ 20 ಕಿ.ಮೀ ಆಚೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಾರು 30 ಹಳ್ಳಿಗಳು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಅಣಿಯಾಗಿರೋದನ್ನು ನೋಡಿ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ನಮ್ಮಪ್ಪ, ಲಾಯರ್ – ರೆಜಿಸ್ಟರೇಷನ್ ಕಛೇರಿ ಅಂತ ಯಾಕೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಇರುವ ಒಂದು ಸೈಟ್ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೆ, ಇನ್ನು ಹತ್ತಾರು ಎಕರೆ ಜಮೀನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಪಜೀತಿ ಏನು?

bda1
ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಾಗಿ ಭತ್ತ ತೆಂಗು ಬೆಳೆಯೋ ಈ ಜಮೀನುಗಳೆಲ್ಲ ಇಂದು ಜೆಸಿಬಿಗಳ ಅಟ್ಟಹಾಸಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಬಟಾಬಯಲಾಗಿ ಕೂತಿವೆ. ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆಯ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ನೂರಾರು ಎಕರೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ್ಟ್ ಮೆಂಟುಗಳು, ಹೆಸರಿಗೆ ಬಾರದ ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉದ್ಯಮಗಳು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿವೆ. ಮುಗ್ದ ರೈತರಿಗೆ ಕೋಟಿಯ ಆಮಿಷವನ್ನೊಡ್ಡಿ , ಧಿಡೀರ್ ಸಾಹುಕರರನ್ನ ಮಾಡುವ ಭರವಸೆಯನ್ನಿತ್ತು ತನ್ನ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಂಡಂತಿವೆ ನೀತಿಗೆಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರಗಳು. ಸೈಕಲ್ ಕೊಳ್ಳಲೂ ಕಷ್ಟವಿದ್ದ ರೈತರು ಏಕಾಏಕಿ Fortuner ಕಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ದುರಾಸೆಯಿಂದ, ಅಂಧರಂತೆ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ಜಮೀನನ್ನು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪೂರ್ವಜರು ಮಾಡಿಟ್ಟ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ದುಡ್ಡಿನ ಆಸೆಗೆ ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಿರೋ ಮಂದಿ ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಪೈಸೆಗೆ ಪೈಸೆ ಸೇರಿಸಿ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ನಿವೇಶನ ಕೊಂಡವರ ಗೋಳು ಯಾವ ಭಂಡ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಭಂಡಾಯ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಲಾಠಿಸೇವೆ, ಜೈಲುವಾಸ ಕರುಣಿಸಿದ್ದೂ ಉಂಟು.
ಇವತ್ತಿಗೂ ಯಾವೊಬ್ಬ ರೈತನಿಗೂ ಪರಿಹಾರದ ಕುರಿತು ನೇರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಲು ಅವಕಾಶ ದೊರೆತಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅಕ್ಷರ ಙಾನವೇ ಇಲ್ಲದ ಅನೇಕರಿಗೆ ನೊಟಿಸ್ ಅಂದರೆ ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಇದು ಸಾಲದೆ ಇವರ ಮತ ಪಡೆದು ಗೆದ್ದ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಸದಸ್ಯರುಗಳು ಇವರ ಮನವೊಲಿಸಲು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಧಿಡೀರ್ ಸಿರಿತನದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, ಜಮೀನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಡೋದು ತಪ್ಪಿತು ಎನ್ನುವ ಹಲವರು, ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆವು ಅನ್ನೋ ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಯುವಕರು, ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಸುಮ್ಮನಾದ ಮುಗ್ದರು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸರ್ಕಾರ ಕೊನೆಗೆ ನಾಶ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಪಕೃತಿಯನ್ನು, ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ!
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾದರೂ ಏನು? ನಗರದ ಒಳಗಡೆಯೇ ಇರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕೆರೆಗಳು ಒಣಗಿವೆ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಮಸ್ಯೆಯಂತೂ ಬಗೆಹರಿಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಒಳಚರಂಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಳುದ್ದ ಗುಂಡಿಗಳು, ಕಸ ವಿಲೇವಾರಿ ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರೂ, ನಗರದಿಂದ 20 ಕಿ.ಮೀ ಆಚೆ ಇರುವ ರೈತರ ಜಮೀನನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸೋ ಅವಶ್ಯವಿದೆಯೇ? ನಾ ಕಂಡಂತೆ ಈ ಬಿಡಿಎ ನಿವೇಶನಗಳಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುವವರು, ಅದರ ಸವಲತ್ತು ಪಡೆಯುವವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ ನೆರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದವರೇ. ಅಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಮಿ, ಯಾವುದೋ ಊರಿಂದ ಬರುವವರಿಗೆ comfort life ಒದಗಿಸೋ ಸಲುವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ರೈತರ ಹೊಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ಯಾವ ಸೀಮೆ ನ್ಯಾಯ?! ಅದೆಷ್ಟೋ ರೈತರು ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟಿರೋ ಅಪಾರ್ಟ್ ಮೆಂಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಗಾರ್ಡ್ , ಡ್ರೈವರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ರೈತರು ಅವಸಾನದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದು ಖಚಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ‘ರೈತ ಬಾಂಧವರು, ನೇಗಿಲಯೋಗಿಗಳು, ದೇಶದ ಬೆನ್ನೆಲುಬು’ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿದವರೆಲ್ಲಾ ನನಗೊಂದು ನಮ್ಮಪ್ಪಂಗೊಂದು ಅಂತ ಸೈಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಹೀಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಮಂತ್ರ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ರೈತರ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು, ಅವರ ಬದುಕುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಿ, ಕೆರೆ, ಗಿಡ ಮರಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಕೊನೆಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರು ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನಬೇಕಾದೀತು.ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಂತರವೂ ಅನೇಕ ರೈತರು ತಮ್ಮ ಪರಿಹಾರ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆ ಕಛೇರಿಗಳಿಗೆ ಅಲೆದು ಚಪ್ಪಲಿ ಸವೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಕೆಲವರು ವರುಷದ ಕೂಳು ಮರೆತು ಹರುಷದ ಕೂಳಿಗೆ ಆಸೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನೀತಿಗೆಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರಗಳು ರೈತರನ್ನು ದುಡ್ಡಿರುವ ದೊಡ್ಡವರ ಕಾಲು ನೆಕ್ಕುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು,ನಾವುಗಳು ಅವರಿಗೆ ಇದರ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನು ಇಂಗಿಸಿದ ರೈತರು ಅಳಿವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರಬೇಕಾದರೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ. ದೇಶದ ಬೆನ್ನೆಲುಬಿಗೆ ನಾವು ಕೊಡುವ ಒಂದು ಉಡುಗೊರೆ. ಎಲ್ಲರು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿ “ಇರುವ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ದಿಸಿ, ಹೊಸ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ”ಎಂದು.